Liga Arabska odrzuca plan Trumpa dotyczący Bliskiego Wschodu

Liga Arabska odrzuca plan Trumpa dotyczący Bliskiego Wschodu

Liga Arabska całkowicie odrzuciła plan Bliskiego Wschodu prezydenta USA Donalda Trumpa podczas nadzwyczajnego spotkania w stolicy Egiptu , mówiąc, że nie doprowadzi on do sprawiedliwego porozumienia pokojowego.

W oświadczeniu z soboty panarabski blok powiedział, że „odrzuca amerykańsko-izraelską„ umowę stulecia ”, biorąc pod uwagę, że nie spełnia ona "minimalnych praw i aspiracji narodu palestyńskiego”.
Kraje arabskie zgodziły się również „nie współpracować z administracją USA w celu wdrożenia tego planu”, dodając, że Izrael nie powinien realizować inicjatywy siłą. Liga podkreśliła, że podstawa porozumienia musi być  rozwiązanie dwupaństwowe, które obejmowałoby państwo palestyńskie oparte na granicach sprzed wojny w 1967 r., od kiedy ropzoczęła się izraelska okupoacja Zachodniego Brzegu, Gazy i Wschodniej Jerozolimy . Przywódcy państw arabskich wezwali także, aby Wschodnia Jerozolima była stolicą przyszłego państwa palestyńskiego.
Szef Ligi Arabskiej, Ahmed Aboul-Gheit, powiedział w środę, że wstępne badanie ram politycznych planu wykazało, że „zignorował on uzasadnione prawa palestyńskie na terytoriach”.

Powiedział, że palestyńska odpowiedź będzie kluczowa w kształtowaniu „kolektywnej pozycji arabskiej” w sprawie planu, który, jak zauważył, był „niewiążącą wizją USA”.

Prezydent Palestyny Abbas powiedział: „Poinformowaliśmy stronę izraelską… że nie będzie żadnych relacji z nimi i Stanami Zjednoczonymi, w tym relacji dotyczących bezpieczeństwa"

Saudyjski minister spraw zagranicznych Faisal bin Farhan powiedział na spotkaniu, że „wysiłki pokojowe powinny dążyć do osiągnięcia sprawiedliwego rozwiązania obejmującego prawa palestyńskie. Arabia Saudyjska zawsze poprze wybory narodu palestyńskiego ”.

Egipt który jak sugerowały niektóre media  skłonny był rozważyć plan, zdecydowanie poparł rezolucję: „Egipskie stanowisko jest dobrze znane i zgodne z międzynarodowymi rezolucjami w sprawie ustanowienia państwa palestyńskiego ze stolicą we wschodniej Jerozolimie”.

MSZ  Jordanii, Ayman Safadi, powiedział: „Ostrzegamy przed konsekwencjami jakiegokolwiek jednostronnego izraelskiego kroku, który określi fakty w terenie”. "zakładanie i rozwijanie nielegalnych osad (izraleskich na Terytoriach Okupowanych) stanowiło „naruszenie prawa międzynarodowego”.

Plan, nazwany przez Trumpa „umową stulecia”, został przedstawiony we wtorek po negocjacjach z Izraelem, ale bez udziału Palestyńczyków, którzy zerwali wszystkie więzi z administracją Trumpa po decyzji z 2017 r. o uznaniu Jerozolimy za Stolicę Izraela.

Proponowany plan przewiduje aneksję przez Izrael kluczowych obszarów Zachodniego Brzegu, w tym przyłączenie do Izraela nielegalnych osiedli i Doliny Jordanu, dając Izraelowi stałą wschodnią granicę wzdłuż rzeki Jordan.

 

Stanowisko Ligi Państw Arabskich

przyjęte w Kairze 1.02.2020 r.

Rada Ligi Państw Arabskich odbyła nadzwyczajną sesję na szczeblu ministerialnym w sobotę 1-2-2020 pod przewodnictwem Republiki Iraku, na wniosek państwa Palestyny ​​oraz w obecności Jego Ekscelencji Prezydenta Mahmouda Abbasa, Prezydenta Palestyny, oraz Sekretarza Generalnego i Ministrów Spraw Zagranicznych Państw Członkowskich w siedzibie Sekretariatu Generalnego w Kairze .

Po zapoznaniu się z notatką Sekretariatu Generalnego, po wysłuchaniu przemówienia Jego Ekscelencji Prezydenta Mahmouda Abbasa oraz wystąpień ministrów i szefów delegacji oraz Sekretarza Generalnego oraz w świetle dyskusji Rady na temat tak zwanej „umowy stulecia” przedstawionej przez prezydenta USA i szefa izraelskiego rządu okupacyjnego w dniach 28–1–2020,uznała, że nie jest to odpowiedni plan osiągnięcia sprawiedliwego i trwałego pokoju, ale nowa porażka w wysiłkach pokojowych trwających trzy dekady.

W świetle faktu, że umowa ta zakończyła się decyzjami amerykańskimi, które naruszają prawo międzynarodowe dotyczące Jerozolimy, Golanu, izraelskiego osadnictwa kolonialnego, kwestii uchodźców i UNRWA, nie odniesie sukcesu jako naruszenie międzynarodowych odniesień do procesu pokojowego i nie spełnia minimalnych aspiracji i praw niezbywalnych narodu palestyńskiego; przede wszystkim prawa do ustanowienia niepodległego i suwerennego państwa na linii z 4 czerwca 1967 r. ze Wschodnią Jerozolimą jako stolicą i prawem do powrotu (uchodźców) na podstawie rezolucji Zgromadzenia Ogólnego ONZ 194 z 1948 r. .

Rada potwierdza wszystkie swoje decyzje dotyczące kwestii palestyńskiej i konfliktu arabsko-izraelskiego na poziomie szczytu ministerialnego, zwłaszcza dwóch ostatnich szczytów; szczytu w Jerozolimie, który odbył się w Dhahran w Królestwie Arabii Saudyjskiej w 2018 r., oraz szczytu w Tunisie w 2019 r. .

Decyduje:

1- Potwierdzić centralne miejsce sprawy palestyńskiej dla całego narodu arabskiego, arabską tożsamość okupowanej Wschodniej Jerozolimy, jako stolicy państwa palestyńskiego i prawo państwa palestyńskiego do suwerenności nad wszystkimi okupowanymi ziemiami w 1967 r., w tym Wschodniej Jerozolimy, jej przestrzenią powietrzną i morską, wodami terytorialnymi, zasobami naturalnymi i granicami z sąsiednimi krajami .

2- Odrzucić amerykańsko-izraelskie „porozumienie stulecia”, ponieważ nie spełnia ono minimalnych praw i aspiracji narodu palestyńskiego, i jest sprzeczne z wysiłkami na rzecz pokoju opartymi na prawie międzynarodowym i odpowiednimi rezolucjami ONZ, oraz wzywa administrację amerykańską do przestrzegania międzynarodowych wysiłków dla sprawiedliwego, trwałego i kompleksowego pokoju.

3- Zapewnić, że nieuczciwe porozumienie nie zostanie zawarte, lub nie dojdzie do współpracy z administracją amerykańską przy jego wdrażaniu w jakikolwiek sposób.

4- Podkreślić, że Arabska Inicjatywa Pokojowa, uznana w jej tekstach z 2002 r., jest arabskim minimum akceptowalnym do osiągnięcia pokoju, kończącego izraelską okupację całych terytoriów palestyńskich i arabskich okupowanych od 1967 r., ustanawiającym suwerenne i niezależne państwo palestyńskie ze stolicą we Wschodniej Jerozolimie oraz znajdującym sprawiedliwe i uzgodnione rozwiązanie dla kwestii uchodźców palestyńskich zgodnie z rezolucją Zgromadzenia Ogólnego ONZ 194 z 1948 r. I zapewnia, że ​​Izrael, mocarstwo okupacyjne, nie będzie cieszył się normalizacją z państwami arabskimi, dopóki nie zaakceptuje i nie wdroży Arabskiej Inicjatywy na rzecz Pokoju.

5 - Naciskać na przestrzeganie pokoju jako strategicznego wyboru rozwiązania konfliktu oraz konieczność, aby podstawą procesu pokojowego było rozwiązanie dwupaństwowe zgodnie z międzynarodowymi decyzjami o legitymizacji, arabską inicjatywą pokojową i przyjętymi odniesieniami międzynarodowymi, oraz sposób, aby to zrobić poprzez poważne negocjacje w wielostronnych ramach międzynarodowych, aby osiągnąć kompleksowy pokój, który ucieleśnia niezależność i suwerenność państwa Palestyny ​​w granicach z 4 czerwca 1967 r. ze stolicą we Wschodniej Jerozolimie, aby żyć w pokoju i bezpieczeństwie obok Izraela.

6- Nawiązać współpracę z wpływowymi i miłującymi pokój mocarstwami międzynarodowymi, aby podjąć odpowiednie działania w odniesieniu do każdego planu, który naruszałby prawa narodu palestyńskiego i zakres uprawnień procesu pokojowego, w tym udanie się do Rady Bezpieczeństwa, Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych i innych organizacji międzynarodowych.

7- Ostrzec, że Izrael, mocarstwo okupacyjne, siłą wdraża warunki umowy, ignorując międzynarodowe decyzje prawne, pociągać Stany Zjednoczone i Izrael do pełnej odpowiedzialności za konsekwencje tej polityki oraz wezwać  społeczność międzynarodową do zajęcia się wszelkimi działaniami podjętymi przez rząd okupacyjny w terenie.

8- Podkreślić pełne poparcie dla walki narodu palestyńskiego i jego kierownictwa narodowego, kierowanego przez Jego Ekscelencję Prezydenta Mahmouda Abbasa, Prezydenta Państwa Palestyny, w obliczu tej umowy i wszelkich umów, które podważają niezbywalne prawa narodu palestyńskiego i mają na celu narzucenie faktów sprzecznych z prawem międzynarodowym, decyzjami o międzynarodowej legitymacji i inicjatywą pokojową Ligi Arabskiej.

 

Ostatnio edytowane środa, 05 luty 2020 15:44
powrót do początku

Parlament Europejski

Grupy parlamentarne

Komisja Europejska

Rada Europejska

Europosłowie