Rezolucja 2334 (2016) Rady Bezpieczeństwa ONZ

Rezolucja 2334 (2016) Rady Bezpieczeństwa ONZ

Rezolucja 2334 (2016) przyjęta przez Radę Bezpieczeństwa na jej 7853. posiedzeniu w dniu 23 grudnia 2016 r.

Rada Bezpieczeństwa, potwierdzając swoje odpowiednie rezolucje, w tym rezolucje 242 (1967), 338 (1973), 446 (1979), 452 (1979), 465 (1980), 476 (1980), 478 (1980), 1397 (2002), 1515 (2003) i 1850 (2008),

Kierując się celami i zasadami Karty Narodów Zjednoczonych oraz potwierdzając między innymi , niedopuszczalności przejęcia terytorium siłą,

Potwierdzając obowiązek Izraela, mocarstwa okupacyjnego, do skrupulatnego przestrzegania jego obowiązków prawnych i obowiązków wynikających z czwartej konwencji genewskiej w sprawie ochrony osób cywilnych w czasie wojny z dnia 12 sierpnia 1949 i przywołując opinię doradczą wydaną w dniu 9 lipca 2004 r. Przez Międzynarodowy Trybunał Sprawiedliwości,

Potępiając wszystkie środki mające na celu zmianę składu demograficznego, charakteru i statusu Palestyny Terytoria okupowane od 1967 r., W tym Jerozolimy Wschodniej, w tym między innymi budowa i rozbudowa osiedli, transfer osadników izraelskich, konfiskata ziemi, rozbiórka domów i wysiedlenie palestyńskich cywilów, z naruszeniem międzynarodowego prawa humanitarnego i odpowiednich rezolucji,

Wyrażając poważna obawę, że ​​kontynuacja izraelskich działań osadniczych niebezpiecznie zagraża możliwość rozwiązania dwupaństwowego opartego na granicach z 1967 r.,

Przypominając o obowiązku w ramach Mapy Drogowej Kwartetu, popartego rezolucją 1515 (2003), o zamrożeniu przez Izrael wszelkiej działalności osadniczej , w tym „naturalnego wzrostu” i demontażu wszystkich placówek osadniczych wzniesionych od marca 2001 r.,

Przypominając również o obowiązku w ramach planu działania Kwartetu dla sił bezpieczeństwa Autonomii Palestyńskiej do prowadzenia skutecznych operacji mających na celu stawienie czoła wszystkim zaangażowanym w terroryzm i likwidacji zdolności terrorystycznych, w tym konfiskata nielegalnej broni,

Potępiając wszelkie akty przemocy wobec ludności cywilnej, w tym akty terroru, a także wszelkie akty prowokacji, podżegania i destrukcji,

Potwierdzając swoją wizję regionu, w którym dwa demokratyczne państwa, Izrael i Palestyna, żyją obok siebie w pokoju bezpieczne i uznane granice,

Podkreślając, że status quo jest nie do utrzymania i że pilnie potrzebne są znaczące kroki, zgodne z transformacją przewidzianą w poprzednich umowach, w celu (i) ustabilizowania sytuacji i odwrócenia negatywnych trendów w terenie, które prowadzą do stopniowej erozji rozwiązania dwupaństwowego i utrwalania rzeczywistości jednego państwa oraz (ii) stworzenia warunków do pomyślnych negocjacji w sprawie statusu ostatecznego i postępów w rozwiązaniu dwupaństwowym poprzez te negocjacje i w terenie,

  1. Potwierdza, że ​​zakład przez Izrael osiedli na terytorium palestyńskim okupowanych od 1967 r., w tym Wschodniej Jerozolimy, ha s nie ma mocy prawnej i stanowi rażące naruszenie prawa międzynarodowego oraz główną przeszkodę w osiągnięciu rozwiązania dwupaństwowego oraz sprawiedliwego, trwałego i kompleksowego pokoju;
  2. Ponawia żądanie, aby Izrael natychmiast i całkowicie zaprzestał wszelkiej działalności osadniczej na okupowanym terytorium palestyńskim, w tym we Wschodniej Jerozolimie, oraz by w pełni przestrzegał wszystkich swoich zobowiązań prawnych w tym zakresie;
  3. Podkreśla, że ​​nie uzna żadnych zmian w granicach z 4 czerwca 1967 r., W tym w odniesieniu do Jerozolimy, innych niż uzgodnione przez strony w drodze negocjacji;
  4. Podkreśla, że ​​zaprzestanie wszelkiej izraelskiej działalności osadniczej ma zasadnicze znaczenie dla uratowania rozwiązania dwupaństwowego i wzywa do natychmiastowego podjęcia pozytywnych kroków w celu odwrócenia negatywnych tendencji w terenie, które zagrażają rozwiązaniu dwupaństwowemu;
  5. Wzywa wszystkie państwa, mając na uwadze ust. 1 niniejszej rezolucji, do rozróżnienia w swoich stosunkach między terytorium państwa Izrael a terytoriami okupowanymi od 1967 r .;
  6. Wzywa do podjęcia natychmiastowych kroków w celu zapobiegania wszelkim aktom przemocy wobec ludności cywilnej, w tym aktom terroru, a także wszelkim aktom prowokacji i zniszczenia, wzywa do rozliczenia się w tym względzie i wzywa do przestrzegania zobowiązań wynikających z prawa międzynarodowego w celu wzmocnienia bieżące wysiłki na rzecz zwalczania terroryzmu, w tym poprzez istniejącą koordynację bezpieczeństwa, oraz wyraźne potępienie wszystkich aktów terroryzmu;
  7. Wzywa obie strony do działania na podstawie prawa międzynarodowego, w tym międzynarodowego prawa humanitarnego oraz ich wcześniejszych umów i zobowiązań, do zachowania spokoju i powściągliwości oraz powstrzymania się od prowokacyjnych działań, podżegania i zapalnej retoryki, w celu, między innymi, deeskalacji sytuacji w terenie, odbudowy zaufania i pewności, wykazania za pomocą polityk i działań autentycznego zaangażowania w rozwiązanie dwupaństwowe oraz stworzenia warunków niezbędnych do promowania pokoju;
  8. Wzywa wszystkie strony do kontynuowania, w interesie promowania pokoju i bezpieczeństwa, do podjęcia wspólnych wysiłków w celu rozpoczęcia wiarygodnych negocjacji w sprawie wszystkich kwestii związanych z ostatecznym statusem w procesie pokojowym na Bliskim Wschodzie oraz w ramach czasowych określonych przez Kwartet w jego oświadczenie z dnia 21 września 2010 r .;
  9. Wzywa w związku z tym do zintensyfikowania i przyspieszenia międzynarodowych i regionalnych wysiłków dyplomatycznych oraz wsparcia zmierzającego do bezzwłocznego osiągnięcia kompleksowego, sprawiedliwego i trwałego pokoju na Bliskim Wschodzie na podstawie odpowiednich rezolucji ONZ, mandatu madryckiego , w tym zasady „ziemia dla pokój”, arabskiej inicjatywy pokojowej i planu działania Kwartetu oraz zakończenie okupacji przez Izrael, która rozpoczęła się w 1967 r .; podkreśla w związku z tym znaczenie nieustających wysiłków na rzecz realizacji Arabskiej Inicjatywy na rzecz Pokoju, inicjatywy Francji w celu zwołaniea międzynarodowej konferencji pokojowej, niedawnych wysiłków Kwartetu, a także wysiłków Egiptu i Federacji Rosyjskiej;
  10. Potwierdza swoją determinację do wspierania stron podczas negocjacji i przy wdrażaniu umowy;
  11. Potwierdza determinację do zbadania praktycznych sposobów i środków zapewniających pełne wdrożenie odpowiednich rezolucji;
  12. Zwraca się do Sekretarza Generalnego o składanie Radzie sprawozdań co trzy miesiące na temat wdrażania postanowień niniejszej rezolucji;
  13. Postanawia pozostać zaangażowana w tę sprawę.
Ostatnio edytowane wtorek, 19 listopad 2019 07:56
powrót do początku

Parlament Europejski

Grupy parlamentarne

Komisja Europejska

Rada Europejska

Europosłowie