USA wzywają Turcję do powstrzymania sie od prowokacji w basenie Morza Śródziemnego

Asystent Sekretarza Stanu USA ds. Energii, Francis Fannon, wezwał Turcję do powstrzymania się od wszelkich prowokacyjnych działań podczas internetowej dyskusji na temat rurociągu East Med i trójstronnego partnerstwa pomiędzy Grecją, Cyprem i Izraelem, która została zorganizowana przez Grecko-Amerykańską Izbę Handlową.

  • Opublikowane w dziale Świat
Czytaj więcej...

Użycie sił zbrojnych USA na własnym terytorium

Konstytucja daje Kongresowi prawo do użycie milicji „w celu wykonania praw Unii, stłumienia powstań i odparcia inwazji” i gwarantuje ochronę państw Unii (stanów) przed inwazją lub uzurpacją ich „republikańskiej formy rządu”, a na wniosek ustawodawcy stanowego przed „przemocą wewnętrzną”. Te przepisy konstytucyjne znajdują odzwierciedlenie w Ustawach o Powstaniu (1789, 1790), na które wielokrotnie się powoływano zarówno przed, jak i po uchwaleniu ustawy Posse Comitatus w 1878 r. (18 U.S.C. Sekcja 1385), Kongres uchwalił w związku z tym także szereg ustaw, które zezwalają na wykorzystanie sił lądowych i morskich do realizacji tych celów.

Ustawy o powstaniu

Wkrótce po tym, jak Kongres został zebrany na podstawie Konstytucji w 1789 r, upoważnił prezydenta do utworzenia milicji,  w celu ochrony granicy przed „wrogimi napadami Indian" a następnie w przypadkach inwazji, powstania lub obstrukcji prawa. Wkrótce potem Kongres uchwalił ustawę „Calling Forth”, upoważniającą prezydenta do wezwania milicji w przypadku inwazji lub, na wniosek ustawodawcy stanowego (lub jego gubernatora, jeśli ustawodawca nie mógł zostać zwołany), w przypadku powstania w danym stanie na okres 30 dni. W każdym z tych przypadków najpierw prezydent musiał wydać proklamację nakazującą „powstańcom” rozproszenie się.

W 1807 r. zapisy Calling Forth Act (obowiązywał tylko przez ograniczony czas) zostały powtórzone w kolejnej Ustawie o Powstaniu (Insurrection Act).

"we wszystkich przypadkach powstania lub obstrukcji prawa Stanów Zjednoczonych lub dowolnego stanu lub terytorium, prezydent Stanów Zjednoczonych może wezwać milicję w celu stłumienia takiego powstania, lub powodując należyte wykonanie przepisów, będzie on mógł zgodnie z prawem stosować do tych samych celów część lądową lub morską sił Stanów Zjednoczonych, co zostanie uznane za konieczne, po uprzednim spełnieniu wszystkich wymagań prawnych w tym zakresie" (wersja po poprawkach z 1871 r)

Posse Comitatus

Posse Comitatus Act uznaje za bezprawne umyślne użycie jakiejkolwiek części armii lub sił powietrznych w celu egzekwowania prawa, chyba że wyraźnie zezwala na to Konstytucja lub akt Kongresu.

Konstytucja zabrania udziału wojska w sprawach cywilnych, z zastrzeżeniem jedynie ograniczonych zmian dokonanych przez Kongres lub Prezydenta, ale wydaje się, że sądy nigdy nie zaakceptowały tej argumentacji, chyba że można wykazać jednocześnie naruszenie wyraźnej dyspozycji konstytucyjnej.

Wyraźne wyjątki ustawowe obejmują ustawodawstwo, które pozwala prezydentowi na użycie siły wojskowej w celu stłumienia powstania lub egzekwowania władzy federalnej, (10 U.S.C. Sekcje 251–255) oraz przepisy, które zezwalają Departamentowi Obrony na udzielanie policji federalnej, stanowej i lokalnej informacji, sprzętu i personelu, (10 U.S.C. §§ 271–284).

Precedensy (case law) wskazują, że „egzekwowanie prawa” z naruszeniem Ustawy Posse Comitatuswystępuje

(a), gdy siły zbrojne wykonują zadania powierzone organowi administracji państwowej, lub (b) gdy siły zbrojne wykonują powierzone im zadania wyłącznie dla realizacji celów władz cywilnych. Pytania i wątpliwości dotyczące stosowania ustawy pojawiają się najczęściej w kontekście pomocy przez siły zbrojne policji cywilnej. Przynajmniej w tym kontekście sądy orzekły, że ustawa Posse Comitatus jest naruszana, gdy

(1) cywilni funkcjonariusze organów ścigania „bezpośrednio aktywnie wykorzystują” śledczych wojskowych; lub

(2) użycie wojska „przenika działania” urzędników cywilnych; lub

(3) wojsko jest wykorzystywane w celu poddania „obywateli władzy wojskowej, która miała charakter regulacyjny, nakazowy lub obowiązkowy”. Ustawa nie jest naruszana, gdy Siły Zbrojne prowadzą działania do celów wojskowych.

Język aktu wspomina tylko o wojsku i lotnictwie, ale ma on zastosowanie do marynarki wojennej i żołnierzy piechoty morskiej na mocy działań administracyjnych i poleceń innych przepisów. Funkcje organów ścigania straży przybrzeżnej zostały wyraźnie określone na mocy aktu Kongresu, w związku z czym nie można powiedzieć, że są sprzeczne z ustawą. Ustawa została zastosowana do Gwardii Narodowej, gdy jest w służbie federalnej, do cywilnych pracowników Sił Zbrojnych oraz do personelu wojskowego znajdującego się poza służbą.

Ustawa ta prawdopodobnie obowiązuje wyłącznie w granicach geograficznych Stanów Zjednoczonych, ale dodatkowe przepisy (10 U.S.C. § 271–284) sugerują jej obowiązywanie na całym świecie.

Wreszcie, akt ten jest ustawą karną, na mocy której przeprowadzono kilka znanych postępowań karnych.

 

(więcej można przeczytać np w The Posse Comitatus Act and Related Matters: The Use of the Military to Execute Civilian Law, CRS Report)

  • Opublikowane w dziale Świat
Czytaj więcej...

Afroamerykanin ma większe szanse na to, że zabije go policjant

W ciągu ostatnich 20 lat w wyniku działań amerykańskiej policji zginęło w USA 28 139 osób - wynika z danych organizacji Fatal Encountersdocuments, która zbiera i dokumentuje wszystkie informacje dotyczące zgonów z udziałem policji i jest uznawana za jedno z najbardziej wiarygodnych źródeł w tym zakresie w USA. 

  • Opublikowane w dziale Świat
Czytaj więcej...

Starcia graniczne wojsk Indii i Chin. 11 żołnierzy rannych

Armia indyjska oficjalnie potwierdziła, że w minioną sobotę w północnym Sikkimie doszło do "konfrontacji między żołnierzami hinduskimi i chińskimi, w wyniku której żołnierze po obu stronach odnieśli obrażenia". Żołnierze z obu krajów kilka dni wcześniej starli się również w Ladakh, regionie leżącym między Himalajami a Karakorum.
  • Opublikowane w dziale Świat
Czytaj więcej...

Nowy premier Iraku

Parlament Iraku udzielił wotum zaufania nowemu premierowi Mustafie al-Kadhimi i części jego gabinetu podczas nocnego głosowania w czwartek. Gabinet Kadhimiego zastępuje ustepujacy rząd kierowany przez Adela Abdula-Mahdiego.

Al-Kadhimi to trzeci z kolei kandydat na premiera. Dwóm poprzednim, Mohammadowi Allawiemu i Adnanowi Al-Zurfi nie udało się zdobyć niezbędnego poparcia.
Mustafe al-Kadhimi (pol. czytaj: Kazimi) został poparty przez blok Sairoon Muqtady al Sadra oraz partie sunnickie i kurdyjskie. Jego wybór próbowały zablokować partie szyickie próbujące zerwać kworum, w tym blok Państwo Prawa byłego premiera Malikiego.
Mustafa Abdul-Latif, znany jako Al-Kadhimi, urodził się w Bagdadzie w 1967 roku.

Al-Kadhimi należy do plemienia al-Gharib i wraz z rodziną przeprowadził się z miasta Al-Shatrah w prowincji Dhi Qar, aby zamieszkać w stolicy w 1963 roku.
Jego ojciec Abdul-Latif al-Gharibawi miał powiązania polityczne i partyzanckie, ponieważ był przedstawicielem Partii Narodowo-Demokratycznej w Al-Shatrah.
Al-Kadhimi posiada tytuł licencjata prawa i jest żonaty z córką Mahdiego Al-Allaqa, czołowego członka partii Islamska Dawa kierowanej przez byłego premiera Nouri al-Maliki.
Był znany ze sprzeciwu wobec reżimu Saddama Husseina, ale nie wstąpił wówczas do żadnej z partii politycznych.
Opuścił Irak w 1985 r. emigrując do Iranu, a następnie do Niemiec i Wielkiej Brytanii, zanim wrócił do Bagdadu po upadku reżimu Saddama Husseina w 2003 r.
Po powrocie Al-Kadhimi pracował jako redaktor naczelny tygodnika - którego koncesjonariuszem jest obecny prezydent Barham Salih - i sam wybrał swój pseudonim al-Kadhimi.
Pracował jako dyrektor wykonawczy w Irackiej Fundacji Pamięci i przyczyniał się do dokumentowania zeznań i zbierania filmów na temat ofiar byłego reżimu.
Al-Kadhimi prowadził w Bagdadzie i Londynie Fundację Dialogu Humanitarnego, niezależną organizację, która dąży do wypełnienia luk między społeczeństwami i kulturami oraz ustanowienia dialogu jako alternatywy dla przemocy w rozwiązywaniu kryzysów.
Pracował także jako felietonista i redaktor naczelny sekcji irackiej międzynarodowej witryny internetowej Al-Monitor.
W trakcie swojej kariery publicystycznej opublikował wiele książek, w tym m. in “The Iraq Question” oraz “The Reconciliation from the Past and the Future”.

  • Opublikowane w dziale Świat
Czytaj więcej...

Xi Jinping: Prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie

W ostatnich dniach administracja USA, zarówno prezydent Donald Trump, jak i sekretarz stanu Mike Pompeo, oskarżają wprost władze Chin nie tylko o zatajanie informacji na temat początków pandemii koronawirusa, ale także o jego celowe rozprzestrzenianie. Odpowiedzią na to stanowisko jest artykuł przewodniczącego Chińskiej Republiki Ludowej Xi Jinping'a „Solidarna współpraca jest najsilniejszą bronią w toczonej przez społeczność międzynarodową walce z epidemią”.

  • Opublikowane w dziale Świat
Czytaj więcej...

Przywódcy światowi deklarują miliardy euro na opracowanie szczepionki

Podczas wideokonferencji z udziałem światowych przywódców, sekretarz generalny ONZ Antonio Guterres powiedział, że cel jakim jest zebranie 7,5 mld euro będzie tylko "zaliczką" na narzędzia potrzebne do walki z wirusem. Aby dotrzeć do wszystkich, wszędzie, potrzebujemy prawdopodobnie pięć razy więcej -  stwierdził Guterres w poniedziałek.
  • Opublikowane w dziale Świat
Czytaj więcej...
Subscribe to this RSS feed

Parlament Europejski

Grupy parlamentarne

Komisja Europejska

Rada Europejska

Europosłowie