Decyzja RE w sprawie sankcji wobec Turcji 11.11.2019

Decyzja RE w sprawie sankcji wobec Turcji 11.11.2019

Decyzja Rady w sprawie środków ograniczających w związku z prowadzonymi przez Turcję bez zezwolenia odwiertami we wschodniej części Morza Śródziemnego

DECYZJA RADY (WPZiB) 2019/1894 z dnia 11 listopada 2019 r.

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29, uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W dniu 18 czerwca 2019 r. Rada przywołała i potwierdziła poprzednie konkluzje Rady i Rady Europejskiej, w tym konkluzje Rady Europejskiej z dnia 22 marca 2018 r., w których zdecydowanie potępiła ona ciągłe nielegalne działania Turcji we wschodniej części Morza Śródziemnego i na Morzu Egejskim. Rada wyraziła poważny niepokój w związku z prowadzonymi przez Turcję nielegalnymi odwiertami we wschodniej części Morza Śródziemnego; wyraziła również ubolewanie w związku z tym, że Turcja nie zareagowała jeszcze na wielokrotne apele Unii o zaprzestanie tych działań. Rada zwróciła się także do Komisji i Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (ESDZ) o bezzwłoczne przedstawienie możliwości podjęcia stosownych środków.

(2)

W dniu 20 czerwca 2019 r. Rada Europejska przywołała i potwierdziła wcześniejsze konkluzje Rady i Rady Europejskiej, w których zdecydowanie potępiono ciągłe nielegalne działania Turcji we wschodniej części Morza Śródziemnego i na Morzu Egejskim. Ponadto Rada Europejska poparła prośbę skierowaną do Komisji i ESDZ o bezzwłoczne przedstawienie wariantów stosownych środków, w tym środków ukierunkowanych.

(3)

W dniu 15 lipca 2019 r. Rada przyjęła konkluzje, w których wyraziła ubolewanie w związku z tym, że pomimo licznych wezwań ze strony Unii do zaprzestania nielegalnych działań we wschodniej części Morza Śródziemnego, Turcja nadal prowadziła odwierty na zachód od Cypru i rozpoczęła drugą operację tego rodzaju na północny wschód od Cypru na wodach terytorialnych tego państwa. Rada powtórzyła, że takie nielegalne działania mają poważny natychmiastowy negatywny wpływ na całokształt stosunków UE z Turcji i ponownie wezwała Turcję do powstrzymania się od takich czynów, działania w duchu dobrego sąsiedztwa i poszanowania suwerenności i suwerennych praw Cypru zgodnie z prawem międzynarodowym. Rada, z zadowoleniem odnotowując zaproszenie ze strony rządu cypryjskiego do negocjacji z Turcją, stwierdziła, że wytyczenie granic wyłącznych stref ekonomicznych i szelfu kontynentalnego powinno nastąpić w drodze dialogu i negocjacji w dobrej wierze, z pełnym poszanowaniem prawa międzynarodowego i zgodnie z zasadą stosunków dobrosąsiedzkich.

(4)

W świetle prowadzonych przez Turcję w dalszym ciągu i nowych nielegalnych odwiertów, Rada postanowiła również zawiesić negocjacje w sprawie kompleksowej umowy o transporcie lotniczym i uzgodniła, że obecnie nie będzie organizowała posiedzeń Rady Stowarzyszenia i kolejnych posiedzeń w ramach dialogu wysokiego szczebla między UE a Turcją. Ponadto Rada zatwierdziła wniosek Komisji, by zmniejszyć pomoc przedakcesyjną dla Turcji na 2020 r. i zwróciła się do Europejskiego Banku Inwestycyjnego, by dokonał przeglądu swojej działalności w zakresie udzielania pożyczek w Turcji, w szczególności w odniesieniu do pożyczek zabezpieczonych przez państwo.

(5)

W konkluzjach tych podkreślono również, że Rada śledzi rozwój sytuacji; Rada zwróciła się także do Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (zwanego dalej „Wysokim Przedstawicielem”) i Komisji, by w dalszym ciągu prowadzili prace nad ewentualnymi środkami ukierunkowanymi w związku z dalszym prowadzeniem przez Turcję odwiertów we wschodniej części Morza Śródziemnego.

(6)

W dniu 14 października 2019 r., w związku z dalszym prowadzeniem przez Turcję nielegalnych odwiertów we wschodniej części Morza Śródziemnego, Rada potwierdziła swoją pełną solidarność z Cyprem odnośnie do poszanowania jego suwerenności i suwerennych praw zgodnie z prawem międzynarodowym. Przywołała swoje konkluzje z dnia 15 lipca 2019 r., w szczególności przypomniała, że wytyczenie granic wyłącznych stref ekonomicznych i szelfu kontynentalnego powinno nastąpić w drodze dialogu i negocjacji w dobrej wierze, z pełnym poszanowaniem prawa międzynarodowego i zgodnie z zasadą stosunków dobrosąsiedzkich.

(7)

Ponadto Rada zgodziła się, że należy wprowadzić uregulowania dotyczące środków ograniczających skierowanych przeciwko osobom fizycznym i prawnym, które są odpowiedzialne za nielegalne odwierty węglowodorów we wschodniej części Morza Śródziemnego lub w nie zaangażowane, i zwróciła się do Wysokiego Przedstawiciela i Komisji, by niezwłocznie przedstawili odpowiednie wnioski.

(8)

W dniu 18 października 2019 r. Rada Europejska zatwierdziła konkluzje Rady z dnia 14 października 2019 r. w sprawie nielegalnych odwiertów prowadzonych przez Turcję w wyłącznej strefie ekonomicznej Cypru i potwierdziła swoją solidarność z Cyprem; stwierdziła również, że będzie nadal śledzić rozwój sytuacji.

(9)

Wspomniane wyżej odwierty naruszają suwerenność Republiki Cypryjskiej lub suwerenne prawa i jurysdykcję Republiki Cypryjskiej na jej morzu terytorialnym, w wyłącznej strefie ekonomicznej i na szelfie kontynentalnym oraz, gdy działania takie są prowadzone na obszarach, na których granice wyłącznej strefy ekonomicznej i szelfu kontynentalnego nie zostały wytyczone zgodnie z prawem międzynarodowym z udziałem państwa posiadającego przeciwległe wybrzeże, zagrażają one osiągnięciu porozumienia co do wytyczenia granic lub utrudniają osiągnięcie takiego porozumienia. Działania te są sprzeczne z zasadami Karty Narodów Zjednoczonych, w tym z zasadą pokojowego rozwiązywania sporów, i stwarzają zagrożenie dla interesów i bezpieczeństwa Unii.

(10)

W związku z powyższym należy nałożyć ukierunkowane środki ograniczające na osoby fizyczne lub prawne, podmioty lub organy, które są odpowiedzialne za odwierty związane z poszukiwaniem i produkcją węglowodorów lub z wydobyciem węglowodorów w rezultacie takich działań lub są zaangażowane w takie działania, w tym przez planowanie, przygotowywanie, na przykład przez prowadzenie badań sejsmicznych, kierowanie lub wspomaganie takich działań lub uczestniczenie w nich, lub zaangażowane w takie działania lub które udzielają wsparcia finansowego, technicznego lub materialnego dla takich działań, na które to działania Republika Cypryjska nie wyraziła zgody, na jej morzu terytorialnym lub w jej wyłącznej strefie ekonomicznej lub na jej szelfie kontynentalnym. Obejmuje to, w przypadkach gdy granice wyłącznej strefy ekonomicznej lub szelfu kontynentalnego nie zostały wytyczone zgodnie z prawem międzynarodowym z udziałem państwa posiadającego przeciwległe wybrzeże, działania, które mogą zagrozić osiągnięciu porozumienia co do wytyczenia granic lub utrudnić osiągnięcie takiego porozumienia.

(11)

Niniejsza decyzja nie powinna utrudniać dostarczania ani ułatwiania dostarczania pomocy humanitarnej. Niniejsza decyzja powinna zostać zmieniona w celu przewidzenia, w stosownych przypadkach, wyłączenia, jeżeli okaże się, że stosowanie środków ograniczających wobec danej wskazanej osoby lub danego wskazanego podmiotu mogłoby utrudnić dostarczanie pomocy humanitarnej.

(12)

Unia powinna podjąć dalsze działania, aby wprowadzić w życie niektóre środki,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1.   Państwa członkowskie przyjmują środki niezbędne do uniemożliwienia wjazdu na ich terytoria lub tranzytu przez te terytoria wymienionych w załączniku:

a)

osób fizycznych, które są odpowiedzialne za odwierty związane z poszukiwaniem i produkcją węglowodorów lub z wydobyciem węglowodorów w rezultacie takich działań, w tym przez planowanie, przygotowywanie, kierowanie lub wspomaganie takich działań lub uczestniczenie w nich, lub zaangażowane w takie działania, na które to działania Republika Cypryjska nie wyraziła zgody, na jej morzu terytorialnym lub w jej wyłącznej strefie ekonomicznej lub na jej szelfie kontynentalnym.

Obejmuje to, w przypadkach gdy granice wyłącznej strefy ekonomicznej lub szelfu kontynentalnego nie zostały wytyczone zgodnie z prawem międzynarodowym z udziałem państwa posiadającego przeciwległe wybrzeże, działania, które mogą zagrozić osiągnięciu porozumienia co do wytyczenia granic lub utrudnić osiągnięcie takiego porozumienia;

b)

osób fizycznych, które udzielają wsparcia finansowego, technicznego lub materialnego w odniesieniu do odwiertów związanych z poszukiwaniem i produkcją węglowodorów lub wydobycia węglowodorów w rezultacie takich działań, o których mowa w lit. a);

c)

osób fizycznych powiązanych z osobami fizycznymi, o których mowa w lit. a) i b).

 

2.   Ust. 1 nie zobowiązuje państwa członkowskiego do odmowy swoim obywatelom wjazdu na swoje terytorium.

3.   Ust. 1 pozostaje bez uszczerbku dla przypadków, w których państwo członkowskie jest związane zobowiązaniami z zakresu prawa międzynarodowego, a mianowicie:

a)

jest państwem przyjmującym międzynarodową organizację międzyrządową;

b)

jest państwem przyjmującym międzynarodową konferencję zwołaną przez Organizację Narodów Zjednoczonych lub pod auspicjami tej organizacji;

c)

na mocy umowy wielostronnej przyznającej przywileje i immunitety; lub

d)

na podstawie traktatu pojednawczego (traktatu laterańskiego) z 1929 r. zawartego między Stolicą Apostolską (Państwem Watykańskim) a Włochami.

4.   Ust. 3 uznaje się za mający zastosowanie również w przypadkach, gdy państwo członkowskie jest krajem przyjmującym Organizację Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE).

5.   Rada jest należycie informowana o wszystkich przypadkach przyznania przez państwo członkowskie wyłączenia na mocy ust. 3 lub 4.

6.   Państwa członkowskie mogą przyznać wyłączenia od środków nałożonych na podstawie ust.1 w przypadkach, gdy podróż jest uzasadniona pilną potrzebą humanitarną lub uczestnictwem w posiedzeniach międzyrządowych i posiedzeniach wspieranych przez Unię lub posiedzeniach, których gospodarzem jest Unia, lub w posiedzeniach, których gospodarzem jest państwo członkowskie sprawujące przewodnictwo w OBWE, podczas których prowadzony jest dialog polityczny bezpośrednio propagujący polityczne cele odnośnych środków ograniczających.

7.   Państwa członkowskie mogą też przyznawać wyłączenia ze środków nałożonych na podstawie ust. 1 w przypadkach, gdy wjazd lub przejazd jest konieczny w związku z uczestnictwem w postępowaniu sądowym.

8.   Państwo członkowskie zamierzające przyznać wyłączenia, o których mowa w ust. 6 lub 7, powiadamia o tym Radę na piśmie. Wyłączenie uznaje się za przyznane, o ile co najmniej jeden członek Rady nie wniesie pisemnego sprzeciwu w terminie dwóch dni roboczych od otrzymania powiadomienia o proponowanym wyłączeniu. W przypadku gdy co najmniej jeden członek Rady wniesie sprzeciw, Rada może postanowić o przyznaniu proponowanego wyłączenia, stanowiąc większością kwalifikowaną.

9.   W przypadku gdy zgodnie z ust. 3, 4, 6, 7 lub 8 państwo członkowskie zezwala na wjazd na swoje terytorium lub tranzyt przez swoje terytorium osób wymienionych w załączniku, zezwolenie jest ściśle ograniczone do celu, w jakim zostało udzielone, i do osób, których bezpośrednio dotyczy.

Artykuł 2

1.   Zamrożone zostają wszelkie środki finansowe i zasoby gospodarcze należące do lub będące własnością, w posiadaniu lub znajdujące się pod kontrolą wymienionych w załączniku:

a)

osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów, które są odpowiedzialne za odwierty związane z poszukiwaniem i produkcją węglowodorów lub z wydobyciem węglowodorów w rezultacie takich działań, w tym przez planowanie, przygotowywanie, kierowanie lub wspomaganie takich działań lub uczestniczenie w nich, lub zaangażowane w takie działania, na które to działania Republika Cypryjska nie wyraziła zgody, na jej morzu terytorialnym lub w jej wyłącznej strefie ekonomicznej lub na jej szelfie kontynentalnym.

Obejmuje to, w przypadkach gdy granice wyłącznej strefy ekonomicznej lub szelfu kontynentalnego nie zostały wytyczone zgodnie z prawem międzynarodowym z udziałem państwa posiadającego przeciwległe wybrzeże, działania, które mogą zagrozić osiągnięciu porozumienia co do wytyczenia granic lub utrudnić osiągnięcie takiego porozumienia;

b)

osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów, które udzielają wsparcia finansowego, technicznego lub materialnego dla odwiertów związanych z poszukiwaniem i produkcją węglowodorów lub z wydobyciem węglowodorów w rezultacie takich działań, o których mowa w lit. a);

c)

osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów powiązanych z osobami fizycznymi lub prawnymi, podmiotami lub organami, o których mowa w lit. a) i b).

 

2.   Nie udostępnia się – bezpośrednio ani pośrednio – osobom fizycznym lub prawnym, podmiotom lub organom wymienionym w załączniku ani na ich rzecz żadnych środków finansowych ani zasobów gospodarczych.

3.   W drodze odstępstwa od ust. 1 i 2 właściwy organ państwa członkowskiego może zezwolić na odblokowanie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych lub na udostępnienie ich na warunkach, jakie uzna za stosowne, po ustaleniu, że odnośne środki finansowe lub zasoby gospodarcze:

a)

są niezbędne do zaspokojenia podstawowych potrzeb osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów wymienionych w załączniku oraz członków rodziny pozostających na utrzymaniu takich osób fizycznych, w tym opłat za żywność, opłat z tytułu najmu lub kredytu hipotecznego, opłat za leki i leczenie, podatków, składek ubezpieczeniowych oraz opłat za usługi użyteczności publicznej;

b)

są przeznaczone wyłącznie na pokrycie uzasadnionych kosztów honorariów oraz zwrotów poniesionych wydatków związanych z usługami prawniczymi;

c)

są przeznaczone wyłącznie na pokrycie opłat lub należności za usługi polegające na zwykłym przechowywaniu lub utrzymywaniu zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych;

d)

są niezbędne do pokrycia nadzwyczajnych wydatków, pod warunkiem że właściwy organ powiadomił właściwe organy pozostałych państw członkowskich i Komisję o powodach, dla których uważa, że należy udzielić szczególnego zezwolenia, co najmniej dwa tygodnie przed jego udzieleniem; lub

e)

mają zostać wpłacone na rachunek lub wypłacone z rachunku misji dyplomatycznej, misji konsularnej lub organizacji międzynarodowej posiadającej immunitet na mocy prawa międzynarodowego, o ile wpłaty te są przeznaczone na oficjalne cele misji dyplomatycznej, misji konsularnej lub organizacji międzynarodowej.

Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie i Komisję o każdym zezwoleniu udzielonym na podstawie niniejszego ustępu.

4.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 właściwe organy państwa członkowskiego mogą zezwolić na uwolnienie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych, jeżeli spełnione są następujące warunki:

a)

środki finansowe lub zasoby gospodarcze są przedmiotem orzeczenia arbitrażowego wydanego przed datą umieszczenia osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu, o których mowa w ust. 1, w znajdującym się w załączniku wykazie lub orzeczenia sądowego lub decyzji administracyjnej wydanych w Unii, lub orzeczenia sądowego wykonalnego w danym państwie członkowskim, przed tą datą lub po tej dacie;

b)

środki finansowe lub zasoby gospodarcze zostaną wykorzystane wyłącznie w celu zaspokojenia roszczeń zabezpieczonych takim orzeczeniem lub decyzją lub uznanych za zasadne w takim orzeczeniu lub decyzji, w granicach określonych przez mające zastosowanie przepisy ustawowe i wykonawcze regulujące prawa osób, którym takie roszczenia przysługują;

c)

orzeczenie lub decyzja nie przynoszą korzyści osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi wymienionym w załączniku; oraz

d)

uznanie tego orzeczenia lub tej decyzji nie jest sprzeczne z porządkiem publicznym danego państwa członkowskiego.

Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie i Komisję o każdym zezwoleniu udzielonym na podstawie niniejszego ustępu.

5.   Ust. 1 nie uniemożliwia osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi, wymienionym w załączniku, dokonywania płatności należnej z tytułu umowy zawartej przed dniem umieszczenia takiej osoby fizycznej lub prawnej, takiego podmiotu lub takiego organu w załączniku, pod warunkiem że dane państwo członkowskie ustaliło, że płatności nie otrzymuje – bezpośrednio lub pośrednio – osoba fizyczna lub prawna, podmiot lub organ, o których mowa w ust. 1.

6.   Ust. 2 nie ma zastosowania do księgowania na zamrożonych rachunkach:

a)

odsetek ani innych dochodów z tych rachunków;

b)

płatności należnych z tytułu umów, porozumień lub zobowiązań, które zostały zawarte lub powstały przed datą objęcia tych rachunków środkami przewidzianymi w ust. 1 i 2; lub

c)

płatności należnych z tytułu orzeczeń sądowych, decyzji administracyjnych lub orzeczeń arbitrażowych wydanych w Unii lub wykonalnych w danym państwie członkowskim,

pod warunkiem że wszelkie takie odsetki, inne dochody i płatności nadal podlegają środkom przewidzianym w ust. 1.

Artykuł 3

1.   Rada, stanowiąc jednomyślnie na wniosek państwa członkowskiego lub Wysokiego Przedstawiciela, sporządza i zmienia wykaz zamieszczony w załączniku.

2.   Rada przekazuje decyzje, o których mowa w ust. 1, wraz z uzasadnieniem umieszczenia w wykazie, danej osobie fizycznej lub prawnej, danemu podmiotowi lub danemu organowi bezpośrednio – jeżeli adres jest znany – lub poprzez opublikowanie ogłoszenia, umożliwiając takiej osobie fizycznej lub prawnej, takiemu podmiotowi lub takiemu organowi przedstawienie uwag.

3.   W przypadku gdy zostaną zgłoszone uwagi lub przedstawione istotne nowe dowody, Rada dokonuje przeglądu decyzji, o której mowa w ust. 1, i odpowiednio informuje daną osobę fizyczną lub prawną, dany podmiot lub dany organ.

Artykuł 4

1.   Załącznik zawiera uzasadnienie umieszczenia w wykazie osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów, o których mowa w art. 1 i 2.

2.   Załącznik zawiera także – w przypadku gdy są one dostępne – informacje, które są niezbędne do zidentyfikowania danych osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów. W przypadku osób fizycznych informacje takie mogą obejmować imiona i nazwiska, pseudonimy, datę i miejsce urodzenia, obywatelstwo, numery paszportu i dokumentu tożsamości, płeć, adres, jeśli jest znany, a także stanowisko lub zawód. W przypadku osób prawnych, podmiotów lub organów informacje takie mogą obejmować nazwy, miejsce i datę rejestracji, numer rejestracji i miejsce prowadzenia działalności.

Artykuł 5

Nie są zaspokajane żadne roszczenia w związku z umową lub transakcją, których wykonanie zostało zakłócone, bezpośrednio lub pośrednio, w całości lub części, przez środki nałożone na mocy niniejszej decyzji, w tym roszczenia o naprawienie szkody lub wszelkie inne roszczenia tego rodzaju, takie jak roszczenia o odszkodowanie lub roszczenia wynikające z gwarancji, w szczególności roszczenia o przedłużenie terminu płatności lub o spłatę obligacji, gwarancji lub zabezpieczeń, w szczególności gwarancji finansowych lub zabezpieczeń finansowych w dowolnej formie – o ile zostały one wniesione przez:

a)

wskazane osoby fizyczne lub prawne, podmioty lub organy wymienione w wykazie w załączniku;

b)

dowolne osoby fizyczne lub prawne, podmioty lub organy działające za pośrednictwem lub w imieniu osób, podmiotów lub organów, o których mowa w lit. a).

Artykuł 6

1.   Rada i Wysoki Przedstawiciel mogą przetwarzać dane osobowe w celu realizacji zadań spoczywających na nich na mocy niniejszej decyzji, w szczególności:

a)

jeśli chodzi o Radę, w celu przygotowywania i wprowadzania zmian do załącznika;

b)

jeśli chodzi o Wysokiego Przedstawiciela, w celu przygotowywania zmian do załącznika.

2.   Rada i Wysoki Przedstawiciel mogą przetwarzać w stosownych przypadkach odpowiednie dane dotyczące przestępstw popełnionych przez osoby fizyczne wymienione w wykazie, wyroków skazujących takie osoby lub środków bezpieczeństwa dotyczących takich osób, jedynie w zakresie, w jakim przetwarzanie to jest niezbędne do opracowania załącznika.

3.   Na potrzeby niniejszej decyzji Rada i Wysoki Przedstawiciel są wyznaczeni jako „administratorzy” w rozumieniu art. 3 pkt 8 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 (1) w celu zapewnienia, by zainteresowane osoby fizyczne mogły wykonywać swoje prawa zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2018/1725.

Artykuł 7

Aby zapewnić maksymalne oddziaływanie środków określonych w niniejszej decyzji, Unia zachęca państwa trzecie do przyjmowania środków ograniczających podobnych do środków przewidzianych w niniejszej decyzji.

Artykuł 8

Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 12 listopada 2020 r. i podlega ona stałemu przeglądowi. Obowiązywanie niniejszej decyzji zostaje przedłużone lub, w zależności od przypadku, niniejsza decyzja zostaje zmieniona, jeżeli Rada uzna, że cele niniejszej decyzji nie zostały osiągnięte.

Artykuł 9

Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 11 listopada 2019 r.

W imieniu Rady

F. MOGHERINI

Przewodnicząca

Ostatnio edytowane piątek, 29 listopad 2019 09:47
powrót do początku

Parlament Europejski

Grupy parlamentarne

Komisja Europejska

Rada Europejska

Europosłowie